خانه / بتن / اثرات هوای گرم بر بتن

اثرات هوای گرم بر بتن

‍ اثرات هوای گرم بر خواص بتن

همان­طورکه قبلا اشاره شد هوای گرم بر روی بتن تازه سخت شده اثراتی را بر جای می­گذارد که نامطلوب است. در اين قسمت بطور مشروح به برخی از اين اثرات و خواص بتن در هوای گرم اشاره می­شود.
الف) افزايش آب مورد نياز در طرح مخلوط

بسته به شرايط هوا و ميزان تبخير ممکن است تا ۲۵ کيلو (ليتر) آب اختلاط مورد نياز افزايش يابد (نسبت به حالت بدون تبخير)، تقريبا هر افزايش ۵ درجه سانتی گراد به حدود ۳ ليتر آب نياز دارد. وجود آب بيشتر، جمع شدگی را افزايش می دهد و ميل به ترک خوردگی بيشتر می شود.
ب) آهنگ افت اسلامپ

مسلما در شرايط هوای گرم، گرمای بدون تبخير و يا با تبخير می توان تأثير مهمی بر افت اسلامپ و آهنگ آن داشته باشد. ميتوان گفت تقريبا به ازاء °C40 افزايش دما (°C10 تا °C50) افت اسلامپ حدود ۸ سانت را شاهد خواهيم بود (هر °C10 حدود ۲ سانت). مسلما آهنگ افت اسلامپ نيز در هوای گرم بسيار زياد می شود تا حدی که مزاحم کار اجرائی خواهد شد و غالبا برای مقابله با آن به افزايش آب متوسل می شوند که کار صحيحی نيست.

ج) افزايش آهنگ سفت شدن بتن و کاهش زمان گيرش

در يک هوای معتدل و مناسب ممکن است زمان گيرش اوليه بتن بسته به­نوع سيمان و نسبت­های اختلاط بين ۱ تا ۳ ساعت تغيير کند. با افزايش دما اين زمان کاهش می يابد و ممکن است در دمای بتن بالاتر از °C30 و دمای محيط بيش از °C35 اين زمان حتی به کمتر از نصف يا ثلث کاهش يابد. مسلما اين امر مشکلات اجرائی را افزايش می دهد. در حمل محدوديت زمانی بوجود می آورد و در ريختن و تراکم بايد سرعت قابل توجهی داشته باشيم تا قبل از گيرش لايه زيرين بتوانيم لايه روئی را ريخته و متراکم کنيم. پرداخت سطح مشکل می گردد و بتن زود سفت می شود. در اکثر موارد در چنين شرايطی درز سرد ايجاد می گردد. درز سرد در آينده می تواند محل عبور آب و ساير مواد مزاحم شيميايی باشد.
د) ترک خوردگی خميري بتن تازه

اين نوع ترک خوردگی معمولا در محيط های گرم و خشک حاصل می گردد. بديهی است اگر بتن در محيط گرم و مرطوب قرار گيرد به علت تبخير کم از سطح بتن، جمع شدگی چندانی ايجاد نخواهد شد. در رطوبت های بيش از ۸۰ درصد عملا مشکل ترک خوردگی بتن تازه را نخواهيم است. وقتی تبخير از kg/m2/hr 1 تجاوز نمايد، وضعيت حاد و بحرانی است و عملا بايد بتن ريزی متوقف گردد و يا تمهيدات خاصی تدارک ديده شود. وقتی ترک خوردگی بيشتری اتفاق می افتد که تأخير در گيرش و سفت شدن بتن، مصرف سيمان های ديرگير، مصرف بيش از حد کندگير کننده، خاکستر بادی به عنوان جايگزين سيمان و يا بتن خنک داشته باشيم. مصرف موادی که آب انداختن را کم می کند مي تواند به خشکی سطح و ترک خوردگی منجر شود. از جمله اين مواد می توان از ميکروسيليس نام برد.

از بين بردن ترک های خميری مشکل است ولی می توان با ماله کشی مجدد توأم با فشار ترک ها را تا حدودی از بين برد.

ه) اثرات نامطلوب بر مقاومت

مسلما بتنی که گرم ريخته و نگهداری شود در سنين اوليه مقاومت قابل توجهی کسب می کند اما به طور کلی در سن ۲۸ روز به بعد مقاومت کمتری نسبت به بتن ريخته شده با دمای کم خواهد داشت. در شکل ۲ و ۳ مي توانيد تأثير دمای ريختن را بر مقاومت های اوليه و دراز مدت ببينيد. به ويژه اگر بتن حاوی مواد پوزولانی و کندگير نباشند، آسيب بيشتری می بينند. اگر ترک بتن را نيز در نظر بگيريم از نظر سازه ای آسيب جدی خواهد بود.
گاه ديده می شود که در روزهای گرم نسبت مقاومت ۲۸ روزه به ۷ روزه به مقاديری کمتر از ۳/۱ و حتی تا ۱/۱ می رسد. در شرايط خاص برخی آزمونه های ۲۸ روزه مقاومتی کمتر از آزمونه های ۷ روزه را نشان می دهند که بسيار تعجب برانگيز است. دليل اين امر استفاده از بتن گرم در قالب های گرم و داغ می باشد که گاه در زير تابش آفتاب نيز چند ساعتی نگهداری می شوند. با استفاده از سيمان های ريز و زودگير کننده، سيمان زياد يا W/C کم اين مشکل بيشتر می گردد.

درباره ی admin

همچنین ببینید

انجام آزمايش هاي ژئوفيزيك

انجام آزمايش دانهول در سراسر كشور و ارائه گزارش مطابق با آيين نامه ٢٨٠٠ ساختمان ...